2000 yapımı Baise-moi, Fransız sinemasının en tartışmalı ve sınırları zorlayan filmlerinden biri olarak kabul edilir. Yönetmenliğini Virginie Despentes ve Coralie Trinh Thi'nin üstlendiği film, toplumun marjinalleştirdiği iki genç kadının, Manu ve Nadine'in hikayesini anlatır. İkisi de şiddet ve travma dolu geçmişlerinden kaçarak, tesadüfen kesişen yollarında özgürlüğü ve intikamı cinsellik ve aşırı şiddet eylemlerinde aramaya başlarlar. Bu yolculuk, onları Fransa'nın banliyölerinden kırsalına uzanan yıkıcı ve kaotik bir seriye sürükler.

Film, oyunculuk performanslarıyla da dikkat çeker. Karen Lancaume (Manu) ve Raffaëla Anderson (Nadine), rolleriyle özdeşleşerek karakterlerin içsel çalkantılarını ve öfkesini çıplak bir samimiyetle yansıtırlar. Performansları, filmin rahatsız edici gerçekçiliğinin temel taşını oluşturur. Yönetmenler Despentes ve Trinh Thi, düşük bütçeli, amatör bir estetikle çekilen filmde, geleneksel anlatı yapılarını ve sinema kurallarını bilinçli bir şekilde reddeder. Bu tercih, filmin ham ve sansürsüz atmosferini güçlendirerek izleyiciyi doğrudan karakterlerin kaotik dünyasına çeker.

Baise-moi izlemek, sadece bir suç ve gerilim hikayesi deneyimi değil, aynı zamanda toplumsal dışlanma, cinsellik, şiddet ve kadın öfkesi üzerine sert bir sosyal eleştiridir. Film, rahatsız edici sahneleri ve provokatif anlatımı nedeniyle birçok ülkede sansürle karşılaşmış ve feminist sinema tartışmalarında sıklıkla referans gösterilmiştir. Düşük IMDb puanına rağmen, kült statüsü kazanmış bu film, izleyiciye sarsıcı ve düşündürücü bir deneyim vaat eder. Fransız bağımsız sinemasının cesur bir örneğini keşfetmek ve sinemanın sınırlarını test eden bir yapım görmek isteyenler için önemli bir seyirliktir.