Greta Gerwig'in yönetmen koltuğunda oturduğu ve aynı zamanda senaryosunu yazdığı 2017 yapımı Lady Bird, izleyiciyi 2000'li yılların başındaki Sacramento'ya götürür. Film, kendisine 'Lady Bird' adını takan Christine McPherson'ın (Saoirse Ronan) lise son sınıftaki hikayesini merkezine alır. Sıradan bir Katolik lisesine giden Lady Bird, sanatçı ruhlu, asi ve memleketinden sıkılmış bir gençtir. En büyük arzusu, 'kültürün' olduğunu düşündüğü doğu yakasındaki bir üniversiteye gitmek ve Sacramento'dan, özellikle de onunla sürekli gerilim halinde olan, zorlu ama sevgi dolu annesi Marion'dan (Laurie Metcalf) uzaklaşmaktır.

Lady Bird, bir yetişme öyküsü (coming-of-age) filmi olmanın ötesine geçerek, anne-kız ilişkisinin karmaşıklığını son derece gerçekçi ve incelikli bir dille işler. Saoirse Ronan'ın canlandırdığı Lady Bird karakteri, hırsları, kırılganlıkları ve sakarlıklarıyla son derece samimi gelir. Laurie Metcalf ise, söylenmeyenleri yüz ifadeleriyle aktardığı, sevgiyi eleştirinin arkasına saklayan Marion rolüyle unutulmaz bir performans sergiler. Tracy Letts'in canlandırdığı, işsiz ve depresif ama şefkatli baba karakteri de filmin duygusal dokusuna önemli katkı sağlar.

Film, ergenliğin evrensel temalarını – ilk aşk, arkadaşlıkta yaşanan sarsıntılar, sosyal sınıf farkındalığı ve kimlik arayışı – mizahi ve dokunaklı bir dengeyle sunar. Gerwig'in yönetimi, karakterlere ve onların küçük ama önemli dramlarına odaklanır; gösterişli kameramanlık yerine samimi diyaloglara ve oyunculuklara alan açar. Lady Bird, izleyiciye 'özel' veya 'olağanüstü' olma arzusu ile ait olduğumuz yer ve insanlarla kurduğumuz bağların değeri arasındaki çatışmayı düşündürür. Sıcak, komik, hüzünlü ve son derece insani bu film, herkesin kendinden bir parça bulabileceği, unutulmaz bir sinema deneyimi sunuyor. Mutlaka izlenmesi gereken modern bir klasik.