Hirokazu Kore-eda'nın yönettiği 2013 yapımı 'Like Father, Like Son' (Soshite Chichi Ni Naru), modern Japon sinemasının en dokunaklı aile dramlarından biridir. Film, başarı odaklı mimar Ryota'nın, oğlunun doğumda başka bir aileyle karıştırıldığını öğrenmesiyle altüst olan hayatını konu alır. Ryota, biyolojik oğluyla tanıştığında, yıllardır sevgiyle büyüttüğü çocuktan ayrılma fikriyle yüzleşir.

Masaharu Fukuyama'nın canlandırdığı Ryota karakteri, işkolik ve mesafeli bir baba profili çizerken, bu travmatik olay onun ebeveynlik anlayışını kökten sorgulatır. Karakterin katı disiplin anlayışı, biyolojik oğlunun yetiştirildiği sıcak ve sevgi dolu aile ortamıyla tezat oluşturur. Yönetmen Kore-eda, 'baba olmak' kavramını biyolojik bağlar mı yoksa emek ve sevgi mi sorusu etrafında inceler.

Film, iki farklı sosyal sınıftan gelen ailenin dinamiklerini ustalıkla yansıtır. Ryota'nın mükemmeliyetçi dünyası ile diğer ailenin daha rahat ve sevgi dolu yaklaşımı arasındaki karşıtlık, izleyiciyi derin düşüncelere sevk eder. Oyunculuk performansları özellikle dikkat çekicidir; çocuk oyuncuların doğallığı ve yetişkin karakterlerin içsel çatışmaları inandırıcılıkla aktarılır.

'Like Father, Like Son', Cannes Film Festivali'nde Jüri Ödülü kazanmış, evrensel temaları ve insani dokusuyla dünya çapında beğeni toplamıştır. Aile bağlarının doğasını sorgulayan, izleyiciyi kendi değer yargılarını gözden geçirmeye iten bu film, sade bir anlatımla derin duygusal izler bırakır. Japon sinemasının incelikli örneklerinden olan bu yapımı, karakter gelişimini ve insan ilişkilerini önemseyen her izleyici mutlaka görmelidir.