Oculus, 2013 yapımı, Mike Flanagan'ın yönettiği ve senaryosunu yazdığı, psikolojik gerilim ile doğaüstü korku ögelerini ustaca harmanlayan bir film. Hikaye, çocukken anne ve babalarının trajik ölümüne tanık olan Tim ve Kaylie Russell kardeşlerin etrafında dönüyor. Yıllar sonra, Tim akıl hastanesinden çıktığında, ablası Kaylie onu, aile trajedisinin sorumlusu olduğuna inandığı antika 'Lasser Glass' aynasıyla yüzleşmeye ikna eder. Kaylie, aynanın doğaüstü ve kötücül bir varlık olduğuna, geçmişteki olayları manipüle ettiğine dair kanıt toplamıştır. Kardeşler, aynayı yok etmek için bilimsel bir deney düzeneği kurarlar. Ancak, ayna kendi varlığını korumak için zihinlerini oynamaya, gerçeklik algılarını bozmaya ve geçmişle şimdiki zaman arasındaki sınırları silikleştirmeye başlar. Film, izleyiciyi 'gördüğüne inanmak' ile 'inandığını görmek' arasındaki tehlikeli çizgide gezdirir. Karen Gillan (Kaylie) ve Brenton Thwaites (Tim) ikilisinin performansları, korku ve çaresizliği inandırıcı bir şekilde yansıtıyor. Yönetmen Flanagan, sıradan bir 'hayaletli ayna' hikayesinin ötesine geçerek, travma, suçluluk duygusu ve gerçekliğin kırılgan doğası üzerine derinlikli bir anlatı sunuyor. Gergin atmosferi, sürprizlerle dolu kurgusu ve izleyiciyi sürekli sorgulatan yapısıyla Oculus, klişelerden uzak, zekice kurgulanmış bir psikolojik gerilim filmi. Görsel efektler abartılı olmadan, hikayeye hizmet edecek şekilde kullanılmış. Eğer gerçeklik algınızı sorgulatan, içinize işleyen ve sonrasında üzerinde düşündüren bir korku-gerilim deneyimi arıyorsanız, Oculus mutlaka izlenmesi gereken bir yapım. Türkçe dublaj seçeneğiyle de erişilebilir olan film, bu türün sevenleri için kaçırılmaması gereken bir seyir deneyimi vaat ediyor.